Coby nie finiszować marudnie, na wstępie powiem, że jestem w mentalnej dupie, nie mam roboty i czuję sie jak kupa. I tyle. Mam nowego przyjaciela. Ma zieloną nogę i pomarańczowo-żółtą głowę (tak, to jest głowa!). Co prawda nie odpowiada i zapadnie w sen zimowy, ale jest śliczny. Mało funkcjonalny, mniej więcej tak, jak głupia blondynka, albo nawet mniej, bo blondynkę można wydymać, a mojego kaktusa dymać bolała bym nie. Ale jest śliczny. Jesteśmy razem szczęśliwi.  Spełniam się jako kura domowa, sprzątam, gotuję, myję gary, im bardziej się spełniam tym bardziej siebie w tym wszystkim przeklinam i zaklinam, zaklinam zmywarki na niebiesiach. Nieuleczalnie uzależnionam od szydełkowania i innych robótek ręcznych.  Tak, szczerzę zęby, bo we łbie ostatnio mam niewiele więcej niż porno. Bardzo chętnie bym pomalowała jakąś ścianę albo ścian wiele, już mówiłam, ale powtórzyć nie szkodzi, więc serio serio, jak ktoś ma coś do wyremontowania, to ja się piszę. Właściwie to się spóźniłam, bo miała być notka chłopięca z nawiązaniem do święta, ale nie szkodzi, temat nie zając, zaraz go podejmę, aco. Mój prywatny, osobisty i ulubiony Facet przy kilku okazjach ostatnio ostentacyjnie oznajmił mi, że za nic nie chciał by być kobietą. No i się uniosłam z lekka, nie za bardzo, bom obiektywna i przyznać muszę, że baby są wredne, wyrachowane i nieznośne, ale wzięło mnie na rozważania. I dumałam dwa ostatnie dni i nawet znalazłam kilka argumentów, bo jakże to, kobieta od zarania dziejów jest przeca obiektem kultu jeśli nie w ogólności to w szczególności ciała kobiecego części są na pewno. I lać, jak zwykle, na przecinki.  No a poza tym, skoro ja oznajmiłam, ku uciesze Onego, że chciałabym być choć przez tydzień facetem i uargumentowałam kwieciście, to mógłby On, ten mój Facet, w ramach jakiś, nie wiem, wspólnych fluidów, zen, czy zwykłej przyzwoitości przyznać, że owszem, też ciekawi go jak to jest być kobietą. Ale nie. Od razu że niefajnie i koniec. No i wzięłam i wyszukałam te argumenty. I do godziny 17 plan był taki, że siędę i spłodzę całą litanię, że kobietą być jest sexy, że warto i inne w ten deseń. Ale o 17 poszłam do drogerii. Taki, wiecie, sklep z chemią użytkową. Po podstawowej potrzeby produkty poszłam. Dwa smarowidła do twarzy, dwie odżywki do włosów, deo-nieśmierdzeo i zapłaciłam 80 pln. Że nie tak znów dużo? To tylko dlatego, że wybieram raczej produkty krajowych firm, a nie zagranicznych.  I w tym jednym momencie zapomniałam wszystkie argumenty za byciem kobietą. I zmieniłam zdanie, a mój okres potwierdza to tym bardziej. Się smarujemy, depilujemy, grillujemy, głodzimy, zdzieramy skórę, farbujemy włosy, przyklepujemy make-up’y, katujemy na siłowniach i robimy całą masę innych rzeczy tylko po to, żeby na chwilę wyglądać lepiej, lepiej się czuć albo sprawiać wrażenie, że lepiej wyglądamy i się czujemy, a to podstawa sukcesu, wiadomo, siła sugestii może zdziałać cuda. A faceci tego robić nie muszą. Faceci mają urok. I mi się bunt włączył. Zupełnie pomijam społeczne, modowe, kulturowe normy. Leję na to. Ale na pytanie „po co to wszystko” odpowiedź nasuwa mi się automatycznie jedna: żeby idąc do łóżka z nieogolonym facetem nie wstydzić się siebie, nie musieć gasić światła. Jak dla mnie – to wystarczy. Bo przyznam szczerze, że drapiące futro na męskiej twarzy mnie kręci, tak jak kręci mnie widok moich długich, gładkich kobiecych nóg oplecionych wokół Jego bioder. I mogę sobie fantazjować o sikaniu na stojąco i o tym, żeby mi ktoś raz w życiu zrobił loda tak dobrego, jak potrafię zrobić ja. Ale skoro to niemożliwe, a fantazji mam wystarczająco dużo, żeby sobie wyobrazić, że to może być fajne, cieszę się dziś nawet tym przeklętym okresem.  A co tam, w końcu ja zostałam wyceniona na milion wielbłądów, a wszystko od wojen po drogie fury (albo motóry) zawsze były i będą po to, żeby się nam, kobietom, przypodobać. Jak tak policzyć... to kto ma gorzej? ;)

Abstrakt z niezwykle budującej rozmowy z Baśką, do zapamiętania:

„Wszystkie najważniejsze narządy w ciele człowieka, bez których nie można żyć, są pojedyncze: mózg, serce, wątroba, pochwa...”.

Ludzie, syjamska para, co w nim wypukłe z tym co wklęsłe w niej i stopione w całość...

Mam ochotę na lody...

w związku z? : Nosowska - Konsorcjum K.C.K.

Bym się nie odezwała. Serio. Bym sobie tu siedziała po cichu zachwycając się wakacjami, z których wczoraj wróciliśMy, a o których, skoro już wspomniałam, to może będzie zaś zaraz. Bym siedziała dziób w ciup trzymając, ale wkurwiłażem się właśnie przed chwilą. Ten pasek, skrót, czy jak go tam zwał, co nim blog.peel wielkodusznie i progresogennie (love tworzyć nowe słowa) społecznośś blogową obłaskawił, może nawet i przydatny, ma taką funkcjonalność jak „podobny blog”. No i wzięłam ze swojego blogaska kliknęłam. Raz – dostałam miniwylewu. Drugi – dostałam maxiwylewu. Z przerażenia zamknęłam przeglądarkę. Nawet nie chcę wiedzieć na czyjego bloga trafiłam, ale podobieństwo między nami jest prawdopodobnie takie, że żadne z nas nie przekazało 1 % podatku na Zielonoświątkowców. No halo? Czy to już jest pogwałcenie dobrego imienia albo kwalifikuje się pod jakiś inny paragraf? Bo ja sobie nie życzę mieć żadnego podobnieństwa z rozhisteryzowanymi pseudoromantyczkami, zwłaszcza, jeśli zdania podwójnie złożonego z inwersją używają mniej biegle ode mnie, a moje ulubione przeczenie podwójne-wzmocnione jest tu wyjątkowo nieprzypadkowe. Bitumiczność mojej skóry można by opisać jakimś zgrabnym wzorem, najchętniej z zastosowaniem całki podwójnej, bowiem szorstkość ma źródła conajmniej dwa. Mam fantastyczne fotouczulenie, zaczynam się do niego przywiązywać, zastanawiam się też nad wyborem odpowiednich imion dla poszczególnych krostek. Jak już tak deklaruję co mam, to pochwalić mogę się również podwójnym przeziębieniem, bowiem przęziębiwszy się raz w poniedziałek, przeziębiłam się też raz drugi w czwartek. Jeśli można na tym zarobić pieniądze, to będę rozpowszechniać. Spiskuję też jak sparaliżować komunikację miejską w jednym z większych polskich miast, bo niezmienne funkcjonowanie wszechświata po tym, jak stałam sie osobą uczoną, świadczy najpewniej o jakiejś poważnej dysfunkcji czegoś. Czegokolwiek. Bardzo lubię obserwować korki tramwajowe, wspominałam już? Mam ochotę coś zbroić, w związku z powyższym szukam sponsora na nowe meble. Jeśli ktoś ma jakąś ścianę, lub ścian wiele do pomalowania, to ja niezmiennie chętna jestem do utaplania się w farbie. Wszystko w ramach rozrywek zastępczych, bo chyba bardzo nie chcę mieć już wakacji. Te najcudowniejsze miałam, a myśl o gównianej sytuacji na rynku pracy, zwłaszcza w mojej branży, sprawia, że bez zastanowienia sięgam po kolejnego papierosa. Nic to, nawet jeśli przyszłość jest wielką czarną dupą, udawanie, że mało mnie ona obchodzi idzie mi całkiem dobrze.

Znaleźliśmy dzikie plaże. Takie, na których w promieniu kilometrów nie ma żywej duszy. I wiem, i zachwyca mnie to ogromnie, że stan zakochania wcale nie jest constans. Czasem aż sama sobie zazdroszczę, że mam tak fantastycznego Faceta :)